Wie is verantwoordelijk voor het veiligheidsinformatieblad?

Ontdek de wettelijke verdeling van verantwoordelijkheden rondom het veiligheidsinformatieblad (VIB) tussen leverancier, werkgever en werknemer volgens REACH en de Arbowet.

Het veiligheidsinformatieblad (VIB), internationaal bekend als Safety Data Sheet (SDS), is het belangrijkste document voor veilige chemische stoffen op het werk. Toch heerst er op de werkvloer vaak verwarring over wie waarvoor instaat. Moet de leverancier het document automatisch sturen, of moet de werkgever erachteraan? En wat mag er van de werknemer worden verwacht?

De wetgeving verdeelt deze verantwoordelijkheden strikt over de keten via de Europese REACH-verordening (EG 1907/2006) en de Nederlandse Arbeidsomstandighedenwet (Arbowet).

De leverancier: opstellen, updaten en verstrekken

Volgens artikel 31 van de REACH-verordening ligt de primaire zorgplicht voor de inhoud en de verspreiding van het VIB bij de leverancier. Onder leverancier verstaat de wet de fabrikant, importeur of distributeur (groothandel) die een chemische stof of een mengsel in de handel brengt.

De wettelijke verplichtingen van de leverancier omvatten:

De werkgever: beheer, RI&E en veilige werkomstandigheden

Zodra een gevaarlijke stof het bedrijfsterrein binnenkomt, verschuift de verantwoordelijkheid naar de werkgever. De Arbowet en het Arbobesluit (Hoofdstuk 4) schrijven voor dat een werkgever moet zorgen voor een veilige werkomgeving. Het VIB dient hierbij als basisdocument.

De kerntaken van de werkgever zijn:

De werknemer: instructies naleven en signaleren

Hoewel de formele en financiële aansprakelijkheid bij de leverancier en werkgever ligt, heeft de werknemer volgens artikel 11 van de Arbowet duidelijke plichten rondom veiligheid.

Van de werknemer wordt verwacht dat hij of zij:

Praktische checklist voor de werkvloer

Gebruik dit stappenplan om te toetsen of de verantwoordelijkheden in uw keten goed zijn belegd:

Veelgestelde vragen (FAQ)

Is een Engelstalig VIB voldoende voor gebruik in Nederland?

Nee. Volgens artikel 31 lid 5 van REACH moet het VIB worden verstrekt in de officiële taal van de lidstaat waar de stof in de handel wordt gebracht. Voor Nederland is dat het Nederlands. Een Engelstalig document volstaat alleen wanneer medewerkers uitsluitend Engels spreken én de Nederlandse Arbeidsinspectie hiermee instemt in specifieke bedrijfssituaties, maar de leveringsplicht blijft wettelijk Nederlands.

Hoe oud mag een veiligheidsinformatieblad maximaal zijn?

REACH hanteert geen vaste vervaldatum in jaren. Een VIB blijft geldig zolang de samenstelling, regelgeving (zoals grenswaarden) en CLP-indeling niet wijzigen. Wijzigt er wél iets substantieels, dan moet de leverancier direct een herziene versie uitbrengen. De Arbeidsinspectie beoordeelt VIB's ouder dan 3 tot 5 jaar vaak kritisch op actualiteit.

Moet een werknemer zelf actief om een VIB vragen?

Nee. De werkgever is verplicht om de informatie uit het VIB actief, begrijpelijk en laagdrempelig aan te bieden aan het personeel vóórdat de werkzaamheden beginnen.

Wat moet een werkgever doen als de leverancier geen VIB meestuurt?

De werkgever mag het product officieel niet laten gebruiken zonder VIB. Neem direct contact op met de leverancier en eis het Nederlandstalige VIB op onder verwijzing naar REACH artikel 31. Blijft reactie uit, zoek het actuele document dan op in een databank of blokkeer het gebruik van de stof op de werkvloer.

More guides